|
Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands |
![]() |
Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond binnen Bank: ABN-Amro 543703266 |
Julie is een studente Ergotherapie van de Arteveld Hogeschool in Gent, en zij kwam naar Nepal en Hamro Niwas om een deel van haar stage bij ons te doorlopen. Dit in navolging van de eerdere studenten Ophélie en Leen, die ook vanuit de Arteveld Hogeschool naar hier kwamen, één jaar geleden. Haar opdracht was om van de 16 kinderen die al een dossier bij ons hadden, een up date te maken. Want daarmee kunnen wij vaststellen of er een verbetering, danwel een verslechtering waarneembaar is ten opzichte van het vorige jaar. Maar, er waren inmiddels ook 10 nieuwe kinderen bijgekomen, ook die hadden allen een nieuw dossier nodig. Dus die kinderen moesten vanaf het begin af aan getest worden, op van alles en nog wat.
En naar nu blijkt, zijn zij samen The Winning Team. Of eigenlijk “waren”, want Julie is juist vertrokken, terug naar Gent. Zij hebben overigens, samen met de andere vrijwilligers ook veel leuke en soms spannende activiteiten ondernomen. Ondermeer naar Chitwan nationaal park, raften op de wilde rivieren en naar Pokhara. Daar zijn ze vanaf een hoge berg ge-para-sailt.
Janneke blijft nog tot eind februari, en kan de laatste puntjes op de i zetten binnen Hamro Niwas.
René.
Julie en Janneke ontmoeten elkaar voor het eerst op het vliegveld van Kathmandu. Die ontmoeting was uiteraard niet “toevallig”,
het was “all in the Game”.
En dat is een enorm werk, zeker ook met wat daar bij komt kijken zoals dokters bezoeken, overleg met collega's van het andere kinderhuis Hamro Ghar, naar de praktijk voor kinder Psychotherapie, etc.
Zeker ook omdat de gemiddelde Nepalees nooit op tijd op een afspraak komt. En dat kan je dagprogramma aardig door de war schoppen, en als je hier een afspraak maakt, moet je er ook altijd bij opmerken, Nepalese tijd?? of westerse tijd! Dan begint men hard te lachen, maar men snapt de boodschap.
Deze enorme klus leek mij veel te zwaar voor Julie in haar eentje, maar in de tussentijd meldde Janneke van Dijk zich als vrijwilligster. Zij werkte op dat moment als Gedragskundige bij het Vizier te Velp, dat is een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Maar Janneke wilde er een poosje tussenuit, even wat anders.
Nou dat leek mij de oplossing, Janneke en Julie die samen deze klus zouden klaren. Dus vandaar de eerste ontmoeting op het vliegveld van Kathmandu, de start van een hele goede tijd samen.
Maar goed, Julie is inmiddels weer thuis, en dat is altijd zwaar, het vertrek van de vrijwilliger. Cadeautjes over en weer, een weemoedig gevoel en terug naar school, bah!
Dus Julie, heel erg bedankt voor al u werk hier en succes met het afronden van Uw studie en kom nog eens terug, de kinderen missen u nu al!
En ikzelf mis uw plezante gezelschap en Uw mooie Belgische dialect.
En jij Janneke? Ook enorm bedankt voor jou bijdrage tot nu toe en wij gaan nog even door!!
