Stichting Veldwerk in Nepal

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@gmail.com Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Nikesh Gautam gaat nu naar school.

Een voorbeeldsituatie; hoe relatief kleine hulp, grote veranderingen kunnen bewerkstelligen!

Ik werd een jaar geleden benaderd door een meisje, die meldde dat haar buurvrouw die erg arm was, juist was bevallen van een baby'tje. Zij vertelde erbij dat zij nu met 4 mensen in een kotje woonde en dat de moeder nazorg nodig had. Zij zou deze nazorg proberen op zich te nemen, maar of ik voor het oudste jongetje van 7 jaar oud, misschien scholing kon regelen.

Ik ging die dag met dat meisje op bezoek bij de kersverse moeder en trof daar een uiterst schrijnende situatie aan. De baby was juist 4 dagen oud en de moeder had de bevalling zonder professionele hulp gedaan, alleen haar echtgenoot was daarbij aanwezig geweest.
Hun “huis” is precies twee deuren breed (160 cm) 1meter diep en twee meter hoog. Daar is moeder onlangs bevallen, daar wonen en slapen zij nu met hun vieren, en ook de “kook-unit” is hier ook nog in gesitueerd. Er was uiteraard geen toilet of stromend water aanwezig.

Wat een doffe ellende en ik kon nauwelijks een enorme huilbui eronder houden. (wat hebben zij aan mijn huilbui?)
De moeder was druk met haar baby, de vader was werkeloos en het oudste jongetje wilde naar school, maar er was geen geld beschikbaar.
Ik had juist de week ervoor contact gehad met een meisje uit Finland, zij wilde wel iets steunen, maar vertrouwde de mensen en hun gedragingen niet zo. Het meisje, Aija genaamd, was bang om opgelicht te worden voor haar zuur verdiende geld. En dat gebeurt om de haverklap in Nepal, er lopen veel handige rakkers die precies weten hoe zij een ander diens geld moeten ontfutselen met een mooi maar uiterst zielig verhaal (zoiets als dit).

Ik ging met Aija bij deze familie op bezoek. Direct na aankomst en deze situatie aanschouwd te hebben, zette zij haar zwarte zonnebril op, en ging even een straatje om.
Toen zij terug kwam riep zij met een natte toet onthutst uit: "Dit kan toch niet en mag toch niet?? Wat kunnen we hier aan doen?" Nee, het mag niet en het kan niet! Maar het is helaas overal rondom ons heen aanwezig. "Geen woorden maar daden" riep ik hierbij en voor het jongetje werd een school gezocht, met vroege ochtend opvang, tussendoor een kopje thee, eten, bijles en naschoolse opvang. Want Aija wilde dat hij een goede opleiding kreeg, inclusief gezond voedsel. Het jongetje, Nikesh Gautam geheten, mocht vanaf 06.00 in de ochtend op school komen. Maar hij was zo gelukkig met zijn mogelijkheid om naar school te gaan, dat hij daar elke dag al om 05.00 uur in zijn nieuwe uniform voor de deur stond te wachten.

Met de moeder en haar baby zijn we snel in een taxi gestapt en naar de Free-clinic van de Woman Foundation gereden. De moeder heeft daar haar nazorg gehad en de eerste weken follow up voor zichzelf en de baby. Beiden verkeren nu in een gezonde situatie.

De vader was werkeloos en vooral ook radeloos.
What to do in Kathmandu??

In gesprek met hem over hun beroerde situatie en hoe daar uit te geraken kwam hij zelf toch met het idee om zo'n klein mobiel winkeltje te starten. Dat betekent; een mand van bamboe die je op je rug van A naar B kunt dragen met wat voorraad erin zoals sigaretten, blokjes gedroogde Yak-kaas, haarspelden, armbandjes, zeep en meer van dat kleine spul. En de verkooplocatie is dan in de omgeving van een busstop. Zogezegd, zogedaan, wij hebben hem geld gegeven, hij kocht al dit spul en startte zijn draagbare winkeltje. Ook hij was al erg vroeg bij het busstation te vinden, in de wijk Chabahil waar ook hun woonkotje ligt.

Na een poosje ging ik daar op bezoek en vroeg naar de situatie. Hij vertelde; “de verkoop gaat goed, maar de mensen vragen mij of ik ook niet wat thee kan maken, maar dat kost extra investering, geld wat ik niet heb!”.
Wij hebben hem vervolgens wat extra geld geven om een benzine brander aan te schaffen, 20 thee kopjes, een steelpannetje en een wat groter bamboerekje.

Na een poosje ging ik weer met Aija bij hem op bezoek. Hij en zijn vrouw stonden nu samen aan de weg thee te verkopen, zo ook gekookte eieren en de eerdere handel zoals de sigaretten Die gaan in Nepal per stuk en hij steekt ze ook nog even aan voor de klant.

Nikesh krijgt nazorg van ons wat betreft zijn studie en hij is inmiddels de beste van zijn klas. De leerkrachten en de hoofdmeester zijn uiterst gecharmeerd van deze enthousiaste leerling. De baby groeit als kool en vader en moeder hebben ondertussen wat winst gemaakt. Daarmee zijn zij uit hun veel te kleine kotje verhuisd naar een stenen ruimte, 6x zo groot met twee aparte woongedeeltes, een gedeeld toilet en een waterpomp op het binnenplaatsje.

Deze familie is nu zeker nog niet rijk, maar hun zoon gaat naar een goede school, wat hun toekomst en oude dag voorziening wordt. Hun leefomstandigheden zijn vele malen beter als voor onze ontmoeting en hulp. Zij zijn gezond, hebben een baan met een vast dagelijks inkomen én zij zijn gelukkig met elkaar!

Dit is voor ons het bewijs, dat zeer kleinschalig hulp, uiterst positieve gevolgen kan hebben voor één kind, danwel een heel gezin. En daar doen wij het voor!

En onze dank gaat in dit speciale geval van Nikesh en zijn familie uit, naar de hulp en financiële steun van Aija.

Voor meer informatie over school en studie support voor de kinderen in Nepal; kijk even op de pagina Studiefonds.

Met voor nu de groeten vanuit Kathmandu,
René Veldt, Stichting Veldwerk, geen woorden, maar daden!