Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Het tasjes inkomsten genererend project.

Wij vroegen aan Marja Boer die al ruim 3 maanden aan dit project meewerkt. "Wat is precies het tasjesproject?"

Dit project is opgezet om vrouwen die problemen hebben om voor zichzelf en hun kinderen te zorgen. Dit kan verschillende oorzaken hebben:
vrouwen die gescheiden zijn, weduwen, vrouwen van de laagste kaste´s of vrouwen/meisjes die bij hun familie zijn weggehaald om te werken in bijv. prostitutie of in fabrieken in India.
Shakti Samuha komt op voor deze vrouwen en samen met deze Nepalese organisatie is Stichting Veldwerk dit project gestart om deze vrouwen een inkomen, zelfrespect en een beter leven te geven. Het project is gestart met 6 vrouwen en is onlangs uitgebreid tot 9 vrouwen.

Wat doen jullie zoal?
Kort gezegd maken we tassen van (Nepalees-talige) kranten. Dit is een heel proces dat begint met het lijmen van de kranten, het tekenen van de vouwlijnen, het vouwen en het lijmen van het hardboard bovenin en in de bodem, ringetjes maken voor het hengsels en uiteindelijk de hengsels. Alles bij elkaar een behoorlijk arbeidsintensief proces.

Heel erg leuk is het dat we de laatste maanden (het project loopt nu zo'n maand of 6) flink wat orders, met name uit Nederland, hebben gekregen en mede daardoor hebben we ook een paar extra vrouwen kunnen aannemen. Meer vrouwen betekent ook meer behoefte aan ruimte. Voorheen zaten we met de 6 vrouwen in 1 ruimte, maar nu hebben we ook een tweede ruimte in gebruik genomen. En het gaat dus heel goed kan ik wel zeggen.

Tot zover Marja Boer.


Ervaringen van Emile Schmitz, Nov 2005.
Nepal in het algmeen en zijn werk voor het tasjesproject via Stichting Veldwerk.

Na 6 maanden reizen achter de rug te hebben, konden Dorreke (mijn vriendin) en ik dan eindelijk weer 's aan het werk. En zelfs in Nepal! We hadden al 1 maand doorgebracht in Nepal en waren dus al redelijk gewend aan de Nepalese gewoontes en vooral de Nepalese klok.
Allereerst wil ik wel aangeven dat alles (voor zover dat mogelijk is in Nepal) erg strak geregeld is door het managemant van Cross-Borders. Het hotel, de introductie-periode (superleuk!), de nepalees-lesjes en de overdracht van de vorige vrijwilligers. Daardoor voel je je al snel een beetje thuis in de drukke smog-stad genaamd Kathmandu. Zo, en dan het werk.


Ik werk zelf dus op het Nepali Newspaper Bag-project.
Deze tasjes worden gemaakt door vrouwen die uit erbarmelijke omstandigheden komen. Wij bieden ze dus weer een kans om een toekomst op te bouwen voor hunzelf en voor hun kinderen. In plaats van de kinderen op te vangen in weeshuizen en de vrouwen te laten bedelen of geld te geven, kunnen we veel beter de vrouwen werk verschaffen. Naast hun inkomen, verbeteren ze ook hun skills en hebben ze veel plezier en sociaal contact onderling. Dit is 1 van de dingen die me echt bevallen van het project: zelf de mensen leren hoe ze een inkomen kunnen verdienen, zodat ze het later zelfstandig kunnen doen.
De tasjes zelf vind ik ook helemaal geweldig en ik had dus enorm veel zin om mijn schouders eronder te zetten. Samen met Debbie, een andere vrijwilliger, hebben we veel ideeen om niet alleen de sales uit te breiden, maar ook de productie te verbeteren. Dit laatste is ook essentieel aangezien we nog steeds verlies draaien met de prijzen die we nu hanteren. Kortom, veel werk aan de winkel, en dat vind ik fijn. Alles bij elkaar is het echt een klein bedrijf waarbij allerlei aspecten aan het licht komen, van productie en transport tot reclame en verkoop. Momenteel hebben we vooral veel verkoop-orders naar Nederland, maar aangezien transport duur is, zijn we ons ook goed aan het richten op de lokale markt. Verder ben ik met een Nepalese collega bezig de 2e productie-ruimte in te richten. Dit houdt in klussen als een echte timmerman, en deze week kunnen de vrouwen ook in deze nieuwe ruimte gaan werken! Kortom, een geweldig project met veel perspectief voor de vrouwen die hier aan kunnen deelnemen.


Het verhaal van Debbie Cortjens.

Ik kreeg het genoegen om, samen met Emile, de Marketing en Sales voor het Nepali Newspaper Bag project op me te nemen en na een uitgebreide overdracht met Saskia (de oude vrijwilliger) hebben Emile en ik de koppen bij elkaar gestoken en een uitgebreid plan van aanpak gemaakt. We komen allebei uit een commerciele werkomgeving en zaten gelukkig erg op één lijn qua ideeën en onze manier van aanpakken. Goede communicatie met Marja, die al 3 maanden op het project werkt (zij begeleidt de vrouwen bij de productie van de tassen) is in ons geval erg belangrijk en we proberen dan ook om alles met haar te bespreken en om ook haar ideeën mee te nemen in onze marketingstrategie. In het begin waren we bang dat de productie (die op dat moment nog niet zo hoog was als we zouden willen) ons niet genoeg kansen zou bieden om actief nieuwe klanten te werven, maar gelukkig werkt Marja sinds kort met 9 ipv 6 vrouwen, is de 2e productieruimte in gebruik genomen en begint de productie al aardig te stijgen.


Ook blijven de orders uit Nederland binnenstromen zonder dat we daar al teveel moeite voor hoeven doen. De tassen zijn gewoon erg origineel en de mond-tot-mond reclame in Nederland werpt absoluut zijn vruchten af. Het enige waar we nu nog tegenaan lopen is de export naar Nederland omdat die vanuit hier redelijk kostbaar is. We proberen wel zoveel mogelijk mee te geven aan vrijwilligers die weer terug naar Nederland gaan, maar aangezien ze hier superveel leuke spullen verkopen, die ook nog eens bijna niets kosten, koopt elke vrijwilliger zich hier helemaal scheel aan souvenirs en kleding en blijft er weinig ruimte in hun tassen over voor onze paper bags. We hebben dan ook een oproep gedaan in alle hotels hier in Thamel waar veel Nederlanders verblijven of zij misschien wat bags kunnen meenemen als ze plek over hebben in hun tassen. Ook staat er een oproep op het Nepal Forum op internet en we hopen dus dat daar nog wat uitkomt.





Deze week beginnen we met een pilot in een aantal winkels in Thamel waar we toeristen de keuze willen geven tussen een gratis plastic tasje of onze mooie paperbag tegen betaling van 20 rupees (wat neerkomt op nog geen 24 eurocent). De shopkeeper verdient er dan ook nog een beetje aan en we hopen dus van harte dat ook dat een succes zal worden.

Naast ons werk voor de Paper Bag gaan we 's middags naar Hamro Niwas waar we de kinderen helpen met hun huiswerk en hun Engelse taal en dat is echt geweldig. Elke dag wacht ons een zeer warm onthaal en de kinderen geven ons enorm veel energie. De kamer die ik samen met Amber Westrik deel, hangt vol met tekeningen die de kinderen voor ons gemaakt hebben en we vinden het heerlijk om elke dag weer naar Hamro Niwas te gaan en die blije kindergezichten te zien. Afgelopen zaterdag zijn we gaan bowlen met de zeven oudste jongens en volgende week vieren we Sinterklaas bij Hamro Niwas en daar kijken wij en de kinderen nu al naar uit.
Tot zover Debbie Cortjens, vrijwilliger van Stichting Veldwerk-Cross Borders.


Naschrift Rene Veldt,

Er is nu redelijk veel produktie, maar de kosten stijgen ook navenant. De vrouwen rekende zich zelf al wel een beetje rijk, en vroegen meer privileges dan mogelijk was. Want wij halen nu nog maar net aan de kostprijs eruit. Dus onlangs hebben we een werkvergadering gehouden met de dames en uitgelegd dat het wel goed gaat, maar dat we nog niet uit de rode cijfers zijn. Maar zoals gezegd zitten we in een stijgende lijn. Daarnaast zijn wij doende om het produktie proces te versoepelen en daarmee ook te versnellen. En dat is het moment om ook de produktie verantwoordelijkheid voor een deel in handen van de vrouwen zelf te leggen. Een zelfsturende eenheid, die uiteraard wel voldoende follow up van ons krijgt. Dit project is mede mogelijk gemaakt door de Melania Asian Foundation, met daarbij nog enkele prive donaties. Met onze dank daarvoor. Nu na deze opstart fase zal het project zichzelf moeten bewijzen. Dus wij wachten uw order van deze bijzondere Tas met een Boodschap in dank af.

René Veldt.