Het hoofdgebouw en bewakershuisje zijn nog niet in aanbouw. Men verwacht dat dit toch op zeer korte termijn van start kan gaan. Alle benodigde papieren (2 december 2007) liggen eindelijk bij de juiste instantie, Ministerie van Women, Childeren and Social welfare. De vergunning wordt binnen enkele weken verwacht. Ook dit gebouw is aardbevingsbestendig. De constructie is gecontroleerd door de hogeschool Utrecht.

De infrastructuur is gedeeltelijk gereed. Metselaars waren bezig met laatste stukje afrasteringmuur.


De septictank is gereed en in gebruik genomen. Deze tank is groot genoeg om ook voor het hoofdgebouw en andere ruimtes te dienen. De mogelijkheid is gemaakt om straks extra leidingen te leggen naar de biogasinstallatie. De watertank moet nog gerealiseerd worden. Hierover is overleg met lokale boeren. Deze tank moet hogerop in de heuvels gebouwd worden en dient voor voorraad drinkwater.

De boeren zijn bang dat zij te weinig water overhouden om hun velden te irrigeren.
Middels een "waterhamer" of "waterram" wil René Veldt zorgen dat er weer water uit de beek naar boven gepompt wordt waardoor het bezwaar van de boeren wordt weggenomen.
Deze techniek blijkt mogelijk te zijn doordat het beekje dat over het terrein loopt een verval heeft van 6 meter.

Over de verdere infrastructuur is Rene Veldt in overleg met de aannemer.
Dit betreft onder andere de brug over de beek en de oeverbescherming in de buitenbocht van de beek. De oeverbescherming moet gemaakt worden middels stalen gaasbakken gevuld met keien. Het is noodzakelijk om te voorkomen dat grond afkalft en kostbare vierkante meters verloren gaan.
Om deze voorzieningen te kunnen aanleggen is geen vergunning nodig.

Waterrammen
De waterram is een soort pomp, die waterkracht gebruikt om te kunnen pompen. Een ram kan bijvoorbeeld in een rivier met een klein waterverval gebruikt worden om water naar grotere hoogtes te pompen voor bijvoorbeeld huishoudelijk gebruik en irrigatie.
Het basisprincipe van de waterram is eenvoudig. In de figuren is het hart van de waterram geschematiseerd. Rechts is steeds de ingang van de waterram. Hierdoor stroomt continu water naar binnen. Dit wordt aangeleverd door een plastic drukpijp, die van 1 tot 2 meter hoog komt. Het hiervoor benodigde verval kan gecreëerd worden door een dammetje in een rivier aan te leggen, of een (klein) aftakkingskanaaltje te graven langs de oever.

In eerste instantie stroomt het water in de waterram de bocht om, naar boven. Hier komt het weer vrij in de buitenlucht terecht en stroomt over de grond terug in de river. Het water begint echter steeds meer snelheid te maken, totdat op een gegeven moment het water de uitlaatklep meesleurt. Hierdoor sluit het water zijn eigen uitgang af.

Toch komt er door de aanvoerpijp nog water aangestroomd. Dit geeft een overdruk in de waterram. (zie tweede figuur) Deze overdruk is vergelijkbaar met de situatie wanneer je thuis de kraan snel dichtdraait. Ook dan is 'opeens' de uitgang dicht, maar het water komt nog aangestroomd. Je hoort een luide "toink" in de waterleiding. Dit heet wel de "waterhamer". Hieraan dankt de waterram zijn naam. In de waterram wordt deze waterhamer nuttig gebruikt: met de overdruk wordt de terugslagklep links geopend.

Dit leidt naar de opvoerbuis. Na verloop van korte tijd verdwijnt de overdruk. Hierdoor sluit de terugslagklep zich weer. Nu staat het water vrijwel stil. Door de zwaartekracht valt de uitlaatklep boven in de waterram weer naar beneden. Dit brengt ons bij het begin. Het hele proces gebeurt zo'n 2-3 keer per seconde. Uiteindelijk wordt telkens een klein beetje water naar de opvoerleiding geperst, en dus als het ware opgepompt.
Een belangrijk voordeel van een waterram is dat hij uit zichzelf volledig automatisch werkt, zolang er maar water wordt toegevoerd. In de praktijk zijn er veel toepassingen bekend, waarin rammen jarenlang zonder storingen non-stop hebben gewerkt. De waterram ondervindt hierbij nauwelijks slijtage, en is gratis in gebruik.

Het tijdelijke kinderhuis staat op een steenworp afstand van het nieuw te bouwen huis.

Het is een oud gebouw, met twee verdiepingen. Het gebouw is gehuurd en er wonen 35 weeskinderen in de leeftijd van 2 tot 18 jaar. Een gedeelte overnacht nu in het nieuwe school/contactcentrum op de eerste verdieping.
De kinderen gaan in het dorp naar school. De grotere begeleiden de kleinere kinderen.
Het huis staat onder leiding van Phulmaya Gurung. Een dame die tevens een medische achtergrond heeft. Verder zijn er een kok, een "gard" helper, een schoonmaakster en een parttime hulp. Deze laatste verzorgt ook het vrouwen trainingsprogramma waarvoor in een lokaal van het nieuwe contactcentrum een aantal naaimachines zijn opgesteld.
De tijdelijke huisvesting is veel te klein en erg onpraktisch. De sanitaire voorzieningen en de keuken zijn onder de maat. Het wordt echter goed schoon gehouden. Verbetering is zeer wenselijk echter in dit gebouw niet te realiseren.
De kinderen in het tehuis zijn geselecteerd met een lokale ngo die samenwerkt met René Veldt. De kinderen zien er verzorgd uit. Discipline in het huis is duidelijk waarneembaar.

Veiligheidsmaatregelen en -voorzieningen.
Er zijn ruime brandveiligheidsmaatregelen genomen zowel in het oude als in het nieuwe gebouw. Overal zijn rookmelders gemonteerd, brandblussers en brandblusdekens zijn aanwezig. Er is geoefend om brandjes te blussen en om het gebouw snel en veilig te verlaten.

Er zijn voorzieningen getroffen in geval van een aardbeving. Alle stapelbedden zijn aan de muur vastgezet om te voorkomen dat ze omvallen. Er zijn stalenkasten met noodvoorraden voedsel. Deze kasten moeten in een bepaalde volgorde leeg (verbruikt) worden gemaakt om daarna weer aangevuld te kunnen worden.
In het magazijn zijn een aantal tenten opgeslagen om in geval van een calamiteit aan een groot aantal mensen onderdak te kunnen bieden.

Bijzondere infrastructurele voorzieningen zijn gepland. In de eerdergenoemde beek wordt een waterkrachtcentrale gemaakt om elektriciteit op te wekken. Hier kan 1500 watt/uur stroom mee opgewekt worden, wat voldoende is om een groot aantal spaarlampen te kunnen laten branden. Voor de veiligheid wordt er een back-up systeem gemaakt met accu's.
Er wordt een biogasinstallatie aangelegd. Met de opbrengst, 600 liter per dag (halve fles gas) kan gekookt worden.

In de omgeving van het terrein worden op verschillende plaatsen lijkverbrandingen gedaan.
Rene Veldt wil aan de oever van de rivier, op ca 100 meter afstand van de nieuwbouw, een fatsoenlijke plek creëren waar dit mogelijk is.
Een plek met een dakje, zodat ook in het regenseizoen een goed vuur gemaakt kan worden.
E.e.a. bevordert de hygiëne.

Zelfstandigheid, een doel van Rene Veldt. Er moet nog een stuk land aangekocht worden,
€ 10.000,--, om voldoende m² grond te hebben. Een eigen boerderijtje is wenselijk om te kunnen voorzien in voedsel, en daarbij eigen inkomen te genereren voor het project. Tevens is dit de opleidingsplaats voor vrouwen en de oudere kinderen. De overblijfselen uit de septictank kunnen worden gebruikt om het land te bemesten.
In een eigen winkeltje aan de straat kunnen nog zelfverbouwde groenten verkocht worden.

Mijn mening, mijn waarneming:
Rene Veldt is een gedreven persoon die z'n hart verpand heeft aan Nepal en aan de armste mensen daar. Die door zijn inzet zorgt dat meer dan 400 kinderen kans hebben op een betere toekomst.
De nieuwbouw ziet er netjes en degelijk uit. Een voorbeeld voor de lokale bevolking.
Het terrein is schoon, er ligt geen rommel, weer een voorbeeld voor de lokale bevolking.
De energievoorzienende infrastructuur is ambitieus maar haalbaar.
Met zijn assistent Jimi Oostrum is de continuïteit van het project verzekerd.

De kinderen zien er verzorgd uit en geven een blijde indruk.

Het project is bezocht op 25 november 2007. Er is nog een korte nabespreking geweest met René Veldt op 4 december 2007. Dit verslag is vastgesteld aan de hand van de waarnemingen en gesprekken met René Veldt, Jimi Oostrum, medewerkers en de aannemer van het project Hamro Gaun.

Met dank aan Anil Gorkali van Eyecare World Wide Kathmandu die mij begeleid heeft.

Gennep, 11 december 2007.