|
Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands |
![]() |
Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266 |
Het was weer eens groot feest in Nepal.
Uitstapje naar Nagarkot.
De volgende ochtend heb ik iedereen om half 6 gewekt voor een schitterende zonsopgang. Ook voor Nepalese kinderen is dit uitzonderlijk, want zij komen zelf nooit op dit soort hoge en bijzondere plekjes. Wat is het toch altijd weer fantastisch om zo dichtbij die hoge witte Himalaytoppen, de zon op te zien gaan en het gehele gebergte te zien ontwaken..!!!
Het laaste nieuws, uw gift aan ons wordt nu verdubbelt door de Wilde Ganzen en het NCDO, daarbij is uw gift ook nog steeds aftrekbaar voor de belasting.
Hallo daar in het Hollandse, even wat nieuws vanuit Kathmandu.
Want hier in Nepal was weer het grootste festival van het jaar gaande, het Dashainfestival. Dit festival, heeft veel weg van ons Kerstfeest. Er wordt door de families nieuwe kleding gekocht, men slaat veel eten in maar ook een geitje.
Ook de strijd tussen het regeringsleger en de Maoistiche rebellen wordt via een staakt het vuren stilgelegd, zodat iedereen aan dat feest kan deelnemen. Nepal heeft ongeveer 25 miljoen inwoners en per familie wordt er minimaal één Geitje burgemeester gemaakt. De Nepalese families zijn, vanuit armoede, overleven én als oude dag voorziening, nog al groot. Laten we dat voor het gemak even op 25 gezinsleden vaststellen. Dus op deze belangrijkste festival dag rollen er dan ook 1 miljoen geitekopjes, die geofferd worden aan de vele duizende Hindoegoden die Nepal rijk is. Daarna word deze geit smakelijk naar binnen gewerkt, zoals wij dat met kerst ook met de kalkoen doen..
Een deel van onze weeskinderen in Hamro Niwas heeft helemaal niemand meer, zij kunnen niet naar huis om familie of vriendjes te bezoeken. En óók geen geitje. Dus dan bedenken wij wat speciaals voor hen, en dit jaar was dat een uitstapje naar Nagarkot, wat hoog op de rand van de Kathmandu vallei ligt. Met 13 kinderen, onze Aunty, de webmaster van Stichting Veldwerk Jos Storken met zijn vrouw Nelle, en de vrijwilligers Jochem, Ilse, Marieke en Renske togen wij die middag op weg naar voor de kinderen een verre en onbekende bestemming.


Nagarkot staat bekend om zijn prachtige vergezichten op het Langtang gebergte, een gedeelte van de 8000 meter hoge Himalaya´s. Met een oude bus zijn we die kant opgegaan. Relatief gezien is het helemaal niet ver, toch neemt zo'n busrit zo'n 1.5 tot 2 uur in beslag. Dit vanwege de slechte wegen, de nauwe straatjes in Kathmandu en het gebergte waar we naar toe reden. Aanvankelijk hadden we nog een picknick gepland, maar zwarte wolken en direct na aankomst een fikse regenbui, verhinderde dit. Dus toen zijn we maar direct naar ons verblijf voor die nacht gereden.
Het resort is genaamd `End of the Universe` wat ook wel redelijk klopt daar zo hoog en ver van alles verwijderd. In de middag toen het weer wat droog was, hebben we nog geschommeld, de volkssport tijdens de festivals in Nepal. En de kleintjes zijn dol op bellen blazen. En daarna lekker wat Chips en Cola, heerlijk! Want dat krijgen ze thuis niet.



's Avonds hebben we heerlijk Dal Bhat gegeten, het traditionele gerecht hier. De kinderen hebben zo extra lekker gegeten en het bleef maar doorgaan!! Onze Sandeep is net 5 jaar oud, en hij is voordat hij bij ons in huis kwam,ondervoed geweest. Sandeep heeft 3 keer een bord leeggeten terwijl ik aan één bord genoeg heb. Wat een heerlijk gezicht. Daarna nog een leuke film gekeken, Sjakie en de Chocolade fabriek. Het was dus echt feest deze dag voor onze kinderen.


De omgeving van Nagarkot is fantastisch! We sliepen vrij hoog dus dat betekent dat je 360 graden uitzicht hebt, met als extraatje de maan als een hangmatje aan de verre horizon en de mooiste sterrenhemel ever!
Na een heerlijk ontbijt zijn we weer terug naar de de drukte van Kathmandu gereden.
Een dag om nooit te vergeten!



Terug in de stad op weg naar mijn eigen onderkomen, kom ik dan weer groepjes straatkinderen tegen, slapend op de vieze harde en koude stoep, zonder enige bescherming. Kinderen die minder geluk hadden om in een huis opgenomen te worden, zoals onze kleine Sandeep.
En ons kinderhuis Hamro Niwas zit vol, stampvol. Erg frustrerend om dat te zien, maar wij kunnen óók geen ijzer met handen breken. Ondertussen doet de koude Nepalse winter zijn intrede, daar moet je niet aan denken.
Maar Stichting Veldwerk is bezig met de nieuwbouw van een groter kinderhuis. Na de voltooing en verhuizing kunnen er weer 15 of 20 kinderen bij. Een druppel op een gloeiende plaat, ik weet het! Maar toch, elk kind is er één nietwaar.


Met voor nu de groeten uit Kathmandu,
René Veldt, Stichting Veldwerk, geen woorden maar daden, Nepal.
De Wilde Ganzen, giro 40.000 onder vermelding van Veldwerk Nepal