Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Tihar

Nepal kent vele festivals, waaronder Tihar. Op de eerste dag legt men rijst voor de kraaien neer. De dag daarna is honden Tikka dag. Alle honden krijgen dan een tikka (rode stip) op hun voorhoofd en een bloemenkrans om. De derde dag hetzelfde maar dan voor de koeien. Voor ons als westerlingen ziet dit er wel erg vreemd uit, maar hier in Nepal is dit een hele serieuze ceremonie. Op de vierde dag van het festival gaan de kinderen zingend en dansend langs de deuren, waarna ze van de bewoners een paar roepie krijgen. Een beetje te vergelijken met Sint Maarten in Nederland.




Onze kinderen van Hamro Niwas hadden wel een hele speciale act. Iedere zaterdag krijgen ze van 8 tot half 10 dansles van een dansleraar. De kinderen vinden dit prachtig. Ook als de dansleraar er niet is zetten ze regelmatig zelf muziek aan om te oefenen. Speciaal voor Tihar hadden ze 5 liedjes ingestudeerd.


Vrijdagmiddag begon het feest al. Op het dakterras mochten de kinderen nieuwe danskleding uitzoeken. Voor een aantal kinderen was er zelfs speciale traditionele danskleding gemaakt. Vrijdagavond hadden ze hun eerste echte optreden buitenshuis. Dit was in een restaurant waar hun gitaarleraar zijn verjaardagsfeestje vierde. Met de oudste kinderen zijn we lopend naar het restaurant gegaan waar ze eerst nog cola en fanta kregen, wat al een feest op zich is. De spanning was van hun gezichtjes af te lezen. Maar de uitvoering ging geweldig!
Dharnidhar (11 jaar) kreeg van de toeristen een geweldig applaus voor zijn Michael Jackson uitvoering. Wat kan die jongen dansen! De lokale bevolking zong met de kinderen mee met de traditionele Nepalese liederen, terwijl de kinderen hierop dansten. Ook was er veel bewondering voor de dans uit de Indiase Bollywood films. Kortom.....voor het publiek en voor de kinderen een geweldige avond.


De kinderen hadden de smaak te pakken en vonden het erg leuk om hun talent aan het publiek te laten zien. Zaterdagmiddag en zaterdagavond nog bij enkele huizen, restaurants en hotels langs geweest. Keer op keer leverde dit veel applaus op. Traditie is dat er aan het eind van de voorstelling een schaal met kaarsjes, fruit, rijst, bloemen en geld wordt neergelegd. De kinderen waren dan ook erg trots met het geld dat was opgehaald.

De laatste dag is eigenlijk de belangrijkste dag van het festival. Alle “Bai's” (=jongere broers) krijgen een tikka en een cadeautje van hun zusters. Om zoveel mogelijk een gezinssituatie na te bootsen hebben we het in Hamro Niwas op dezelfde manier gedaan.

De jongens zaten aan de ene kant van de kamer, de meiden aan de andere kant. De oudste meiden hielpen met de voorbereidingen, aansteken van wierook en het klaar maken van de ingrediënten voor de Tikka. Daarna liepen drie meisjes drie rondjes om de jongens terwijl ze water en bloemen uitstrooiden om het kwade te verjagen. Hierna begonnen ze met het verven van de tikka op het voorhoofd van de jongens, wat met veel concentratie gepaard ging. Ook kregen de jongens een krans van de meisjes, met bloemen die nooit vergaan. Dit houdt het eeuwige leven in.





Daarna is het traditie dat de meisjes de jongens een cadeautje geven, en dat de jongens geld aan de meisjes geven. De jongens hadden dus allemaal een paar roepie (paar cent) gekregen om aan de meisjes cadeau te doen. De jongens kregen allemaal een zakdoek als cadeautje.
Als afsluiting kregen we allerlei lekkernij te eten.

Voor ons als vrijwilligers was het een mooie ervaring om een Nepalees festival van zo dicht bij mee te mogen maken.