|
Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands |
![]() |
Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond binnen Bank: ABN-Amro 543703266 |
Naar bleek, zijn vader was overleden en moeder had geen inkomen meer. Dus moeder heeft haar zoontje van 4 bij de buren gestationeerd en ging op werk uit, waarschijnlijk in India. Zij is sindsdien niet meer teruggekeerd.
Een dag nadat Sandip bij ons binnenkwam, arriveerde er een vrouw met een kind aan de hand. Deze jonge 24 jarige vrouw vertelde dat zij de moeder van het kind was en zelf aan een ernstige ziekte leed, Leukemie, bloedkanker. Zij zocht dringend opvang voor haar dochtertje van 4, ook had zij nog een zoon van 11, (een moeder van 24 met een kind van 11 ?) maar die werkte al in een tapijtfabriek, die redde zich wel, zo vertelde zij. Haar kleine dochtertje, dat was haar grote zorg. Toen haar echtgenoot van haar ernstige ziekte hoorde, vertrok die met de noorderzon, die kon dat allemaal niet meer aan, daar hij zonder werk zat en ook nog alcoholist was.
2 dagen nadat onze Bhim Laden naar huis was vertrokken voor familiehereniging, kregen wij een dringende vraag van mensen uit de Terrai, een gebied dat ligt op de grens met India. Men had daar een klein jongetje van 5 jaar oud zonder ouders, of wij voor hem konden zorgen.
Deze buren konden ook niet blijvend voor Sandip zorgen wegens hun eigen armoede, dus zodoende is hij nu bij ons. Sandip is nu dus eigenlijk een weeskind, maar het zou kunnen zijn dat zijn moeder toch op een dag, out of the bleu tevoorschijn komt. Maar die kans wordt bijzonder klein geacht
Sandip, wilde aanvankelijk niet bij ons zijn en was erg verdrietig op de eerste dag, grote tranen en lange uithalen. Maar onze oudere kinderen namen hem snel op in de groep, zij speelden wat met hem, namen hem bij de hand, hielpen hem met zijn eerste bellen te blazen en toen kalmeerde hij, al nasnikkend, redelijk snel. Nu is het een gelukkig ventje, uiterst bedeesd en lief.
Op de foto zit Sandip rechts smakelijk te eten, naast onze kleine druktemaker Niran.
Lang verhaal, kort wij hebben de kleine Puja in huis genomen en de moeder terug naar het ziekenhuis gestuurd voor haar benodigde zorg. Daarvandaan kwam zij nog 3x op bezoek om te zien of het goed ging met haar kind waar bij ze ons op het hart drukte, “het is nu jullie kind en zorg goed voor haar”. Ook had zij nog een mooie portretfoto laten maken van haar zelf met Puja.
Ik heb mijzelf een aantal keren afgevraagd of zij wel echt ziek was en ons niet in de luren legde. Zij was er te vaak en oogde als een relatief blijde vrouw.
Een week nadat Puja bij ons in huis was, overleed haar moeder s'morgens in alle vroegte.
(Shame shame René…)
Ga door naar het verhaal van Samjana