Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@gmail.com Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Met Michiel en Miriam naar het Pretpark

Michiel Heugten werkt al een lange tijd als vrijwilliger bij ons op de nieuwbouw in Sankhu. Hij is van huis uit bouwopzichter, dus dat komt uit voor ons.
Zijn nichtje Miriam kwam ook een poosje meehelpen, samen bedachten zij om wat leuks te doen voor de kinderen van het ons kinderhuis. Dat werd een dagje pretpark in Kathmandu. Zie hier het verslag van deze bijzondere dag.

Katmandu 4 augustus, verhaal uit de weblog van Michiel).

HOI ALLEMAAL !!!
De tijd vliegt voorbij. De maanden tikken weg. Maar dit is een teken van veel plezier hebben. Geniet elke dag weer van mijn bestaan in Sankhu. De rijstvelden zijn groener dan groen. De weg naar mijn "werk" wordt met de dag slechter. Het project groeit nu eindelijk niet meer alleen van beton. Langzaam ga ik van deze plek houden.... de kinderen maken deze plek echt bijzonder.
Bedankt voor alle gulle donaties voor mijn actie met de kinderen op stap!!! Om meteen maar te beginnen ben ik dit weekend met 32 van de 35 kinderen van het weeshuis naar het Fun Park geweest. Ik begin deze keer mijn verhaal met het eerste uitje van gesponsord geld.

Zo bedacht zo gedaan. We huurden een bus die iedereen van Sankhu naar Katmandu zou brengen. Daar zagen alle kinderen als een berg tegenop. Ze zitten natuurlijk nooit in de auto/bus sommige zijn dus goed wagenziek. De 3 kinderen die er het ergst aan toe zijn neem ik mee op de motor. Een van 5 op de tank en twee achterop. Mijn nichtje Miriam die voor een maandje hier is gaat mee met de bus met alle andere kinderen. Wij met de motor waren er natuurlijk veel sneller. Het duurde maar en het duurde maar. De bus neemt ondanks dat het een privébus is, mensen mee onderweg. Die hij dan ook nog netjes dropt bij het juiste adres. Lekker is dat.
Maar goed, uiteindelijk kwamen ze aan. Iedereen blij uit de bus gesprongen om het park in te rennen. Ik ben natuurlijk niet zo heel erg ervaren met het sturen van 35 kinderen. Toch heel anders dan een bouw managen. Eerst iedereen plassen en handen wassen. Meteen aantal flessen water gekocht en toen op naar de eerste attractie, het reuzenrad. Wie gaat er mee? De koppies gingen omhoog. Ik zag ze denken, "Dat is hoog, nee dank je wel!"
Wat? O..niet in het reuzenrat?

Ik dacht we doen het anders. We gaan in het REUZENRAD en iedereen gaat mee! Uiteindelijk bijna iedereen erin. Fantastisch hoe zo'n apparaat hier werkt. Een oude dieselmotor moet worden aangeslingerd. De motor is verbonden met een ouderwetse linnenband van 15 meter lang, met zo'n ijzeren verbindingsspeld in het midden. Dan loopt hij over grote poelie's, en de bestuurder van dit rad jaagt de band van de ene poeli op de andere om dat zaakje op gang te jagen. Dit is zo'n ouderwets systeem, 50 jaar terug in de tijd, geweldig.
Vervolgens moet het rad dus op gang komen. Eerst 20 keer heen en weer voordat hij over het zwaartepunt heen is. HAHA. Nou maar toen iedereen erin zat ging dat ding wel heel snel.
Als een zoevende zweefmolen ging dit reuzenrat te keer. AHHHH. Dat was lachen. De meeste los. Zo'n kleine meid had het slecht, gelukkig zaten er dakjes op de gondels. Ze knapte later op de dag weer op. Meteen door naar iets minder spannends.

Maar voor ik het weet zit het ding vol. De meiden lachen en wuiven naar de toeschouwers. De jongens zijn en blijven natuurlijk super stoer. Ze zijn inmiddels een beetje los gekomen. En nu willen ze wel overal in. Maar ja, hoe houd je het overzicht een beetje?
Goed, jullie in de auto's, dan kunnen jullie met de rups en de ouderen kunnen in de botsauto's. Dat gaat allemaal goed. Iedereen is een beetje zijn ding aan het doen.
O ja Rene de oprichter van Stichting Veldwerk is er ook bij. Hij geniet volop en wil al dit plezier natuurlijk niet missen. De man heeft zoveel goeds gedaan hier in Nepal. Minstens 10 lopende grote projecten, maar dit kinderhuis was 1 van de eerste dingen die hij is gestart. Mooi werk !!!
Na het vertier in diverse attracties gaan we nog even voor het eten in het vliegende schip, Columbus genaamd. Dat gaat in het begin heel erg goed. Ik zag iedereen nog lachen en gillen. Maar dat ding gaat wel hoog zeg. Langzaam zie ik de bekkies iets wat betrekken. Haha. Ik kan mijn lach niet inhouden. Misschien van de spanning. Ook dit ding wordt met de hand bestuurd en aangejaagd. Iedereen was blij dat die er mee ophield, het kreng vloog bijna over de kop.

Nu maar tijd voor een hapje en een drankje. Even bijkomen hoor. Het is echt gezellig en de kinderen zijn blij. Nog even een ijsje en dan gaan we maar weer eens kijken wat er nog meer is. In de boten lekker peddelen en spetteren. Geweldig. Met zijn tienen op een bootje dat op een klein ondiep watertje rondvaart. De grote kikker en de eend zijn het leukst. Ik kan het natuurlijk niet laten met water te gaan spetteren. Klein watergevecht tot gevolg. Beetje gekkigheid op zo'n dag kan geen kwaad.

Wat zijn die kids ontzettend gedisciplineerd. Petje af. Maar nu kunnen ze dan echt ff vrij genieten. Met zijn allen in het treintje. Deze rijdt het park rond. Al met al ziet het er vrij vervallen uit. In dit grote stadse attractiepark is niks is echt af, de boel staat blank en de helft staat leeg of is kapot. Maar voor hier is het prima. Ze vinden het leuk.
De dag is bijna voorbij. Het laatste uur nog een beetje vrij spelen in de speeltuin.....De bus is er. Ze gaan weer terug. Allemaal blije koppies uit de ramen, moe maar voldaan.
En dit voor 60 EURO!!
Alle sponsors, ooms en tantes BEDANKT NAMENS DE KINDEREN van het Hamro Gaun weeshuis in Katmandu !!!

Meer weblog verhalen van Michiel, zie hier!