Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Lalimay Tamang, het gehandicapte meisje uit de bergen.

Ja, het verhaal is dat ik met ons bestuur van Stichting Veldwerk op een trektocht was in het Helambu gebied. Daar zag ik dit 4 jarige meisje Lalimaya op handen voeten door het veld kruipen, vuil en smerig en onder de poep. Maar zij bleek te kunnen staan, als zij zich langs de muur, of de benen van haar moeder omhoog trok. Ik vroeg de moeder of haar kind soms een soort ballon aan haar onderrug had hangen, wat juist bleek. Dit meisje had dus een openruggetje, officieel heet dat Spina Bifida.

Ik beloofde de moeder om terug te komen en te zien wat wij voor haar kind konden doen, want wij hebben contact met het Liliane fonds in Den Bosch. Het Liliane fonds zet zich in voor kinderen met een lichamelijke handicap in landen in ontwikkeling.

Ik ging dus terug die hoge berg op, samen met onze Nepalese Facilitater. Want de Tamang taal en in dat gebied is onverstaanbaar voor buitenstaanders. Het was weer een pittige busreis, (op het dak en goed vasthouden) en een heftige klim naar boven, maar ik hou daar wel van, dus geen probleem.
We hielden het interview met de ouders en zij zegden volledige medewerking toe om hun kind letterlijk “op de been ” te kunnen krijgen.
Wij onderzochten de omstandigheden in huis en wat betreft het toilet en de watervoorziening, de school etc. Er bleek geen toilet te zijn, men poept wat rondom het huis in het veld. Water was 500 meter verder op beschikbaar via een pomp systeem. En de school was 10 minuten lopen.


De volgende ochtend zijn we de berg weer afgedaald, vader en het kind mee op zijn schouders. Maar 6 uur in de bus is niet eenvoudig voor zo'n meisje die nog nooit eerder in zo'n hotsend en schuddend stinkend blik heeft gezeten, want de weg naast de rivier mag die naam niet hebben, en de bus is ook van een “cross auto” standaard.
Daarbij is Lalimaya ook nog incontinent door haar handicap. Alle poep en plas komt wanneer het komt en luiers hebben ze niet in dat gebied. Vies dus.

Een eerste onderzoek wees uit dat zij redelijk veel kracht in haar onderbenen heeft en daarmee zeker met krukjes zou kunnen voortbewegen, maar voor de zekerheid moest zij een MRI scan onder gaan.
Uit de scan bleek dat een deel van haar hersenen onder haar schedel vandaan, in haar nek groeiden en dat zou zeker zware complicaties gaan geven in de toekomt.

Ook haar onder rug moest worden geopereerd om die ballon te verwijderen en daarmee die knoop van zenuwen en spieren los te maken. En dat werd even snel begroot op meer dan 1800 euro en zeker een hele maand ziekenhuis opname.

Ik heb toen de Neuroloog voorgesteld om deze twee zware en relatief dure operaties over te slaan. En dan dat meisje gewoon leren met krukjes te lopen, en haar weer gauw terug naar haar moeder laten gaan.
De dokter wuifde dat voorstel direct weg. Over 2 jaar zo vertelde hij, krijgt ze een groei boem, wat alle kinderen op die leeftijd hebben. Dan kunnen haar spieren en zenuwen, die nu in de onderrug vast zitten, niet zo snel meegroeien als de botten. En daardoor gaat ze heel veel pijn leiden en ze groeit krom, zij zal niet meer kunnen opstaan, of alsnog lopen.

Einde verhaal dus, 1800 euro is een hoop geld maar ik kon haar niet meer zonder hulp naar huis sturen! En wat kost één dag ziekenhuis opname in Nederland eigenlijk?
Dus, gewoon doen.


Er werd een datum geprikt en we gingen het een en ander voorbereidden.

Maar het gaat in Nepal wat anders dan wij in Nederland gewend zijn. De opname kosten bedragen wel 100.000 rupee, maar daar zitten geen medicatie's en extra bloed toevoer bij. Dit bloed moesten we zelf zien te vinden, “bijvoorbeeld bij de bloedbank aan de andere kant van de stad” opperde de Dokter. Maar de Bloedbank wilde dat bloed aanvankelijk niet afstaan wegens een gebrek op de markt. En de medicijnen, de anesthesist, de röntgen foto's, dat kwam er allemaal extra bij en zelf kopen. Met het lijstje in de hand naar de apotheek.

En dat bloed, dat moesten we dus zelf over straat ophalen en betalen. De dokter sloeg zich op zijn billen van het lachen toen ik vroeg of dat niet anders kon en hij vroeg hoelang ik al in Nepal woonde. Moet je je voorstellen, dat je zo met een zak met bloed over straat gaat, die ze ook nog niet eens wilde “verkopen” aan ons. Ook de verzorging en voedsel in het ziekenhuis zit niet in dat pakket, dus de vader is daar voor de dagelijkse verzorging van zijn kind. En die moeten wij dan beiden van eten voorzien, het zit niet in het pakket en hij heeft geen geld voor al die dure kosten. Onze Facilitater ging er elke dag naar toe om contact te houden met artsen en patiënt en de benodigde kosten af te rekenen.


Zij heeft inmiddels de twee zware operaties ondergaan, 8 dokters om dat kleine meisje voor een periode van 7 uur. Er bestaat nu nog een grote kans dat Lalimaya nog een darm /blaas operatie moet ondergaan omdat zij incontinent is van urine en poep, wat een gevaarlijke situatie voor haar oplevert. Dit vanwege een enorm brandwond/litteken op haar bil en achterwerk. Die kan dodelijk infecteren vanwege de koli bactierie, dus men wil dat mogelijk afleiden via een stoma of zoiets. Als kleine kleuter is Lalimaya in het open keuken vuur gerold, toen haar moeder afwezig was om brandhout te sprokkelen. Sommige mensen krijgen ook alles op hun bordje.

Lalimaya is nu terug in het orthopedisch kinderhospitaal, alwaar men deze week start met fysiotherapie en het leren met de krukjes te lopen. Dat zal ongeveer nog 3 weken in beslag nemen en dan mag zij naar huis. Maar dat valt of staat met de darm operatie.
Thuis moeten wij een aangepast toilet huisje bouwen en een douche. Een lange waterslang, een opslagvat, een knappe wc pot zijn de ingrediënten en wat bamboe en een golfplaat om het geheel af te ronden. We onderzoeken ook de mogelijkheid van een biogas installatie, want dan hoeft Lalimaya's moeder niet elke dag 4 uur de deur uit om hout te sprokkelen, of erger nog, te kappen. De Erosies is namelijk groot in dat gebied, en er zijn te veel landverschuivingen door houtkap. Dus een Biogas installatie dient meerdere doelen bij deze familie. De biogas installatie kan worden geleverd via SNV Nederland en deze wordt voorzien van toilet en een douche dus dat zou een hele passende optie zijn.
Als Lalimaya gewend is om met de krukken te lopen, dan kan zij naar de school op de buurt. Dat behoort tot de follow up en voor de nazorg gaat onze Facilitater regelmatig op bezoek om te zien of alles naar wens verloopt, en waar nodig wij wat moeten aan vullen of bijsturen.

Lilianefonds is tot op heden bereid om mee te denken met de hulp aan en de revalidatie van dit kleine meisje, maar zij zijn wel opzoek naar extra sponsors om haar te kunnen helpen. Een goede vriendin van mij heeft met haar studiegroep in Amsterdam, al 160 euro voor dit project bijgedragen. Daar zijn wij de studiegroep uiterst erkentelijk voor, maar er is nog een gat van 1850 euro te dichten, want het totaal bedrag ligt momenteel op ruim 2000 euro.

Dus lezers, wie wil Lalimaya “met een financieel duwtje” de berg weer op helpen?
Laat het ons weten,

René Veldt, Stichting Veldwerk
email: veldwerk@wlink.com.np

of

Stichting Liliane Fonds,
Havensingel 26, 5211 TX 's-Hertogenbosch,
tel. 073 5189420 fax 073 5189422
email: info@lilianefonds.nl