Stichting Veldwerk
Secretariaat:
Stichting Veldwerk
Postbus 163
1850 AD Heiloo
The Netherlands
logo Tel: klik hier
veldwerk@wlink.com.np
Gironummer: 8289522
Tav. Stichting Veldwerk,
p/a Egmond Binnen
Bank: ABN-Amro 543703266

Bowlen met de jongens

Als je als vrijwilliger bij Hamro Niwas werkt, het kinderhuis van Stichting Veldwerk in Kathmandu, dan wil je eigenlijk meer doen dan alleen de kinderen helpen met hun huiswerk, het bijschaven van hun Engelse taal en af en toen een potje voetballen of tikkertje spelen. De kinderen zijn zo geweldig en geven je zoveel energie terug, dat je het liefst de hele dag leuke dingen met ze zou willen doen.

De kleine kinderen vragen over het algemeen erg veel aandacht en hangen de hele dag om je heen waardoor je bijna geen kans krijgt om ook aandacht te besteden aan de grotere kinderen. En die zijn nou net zo leuk omdat ze op een leeftijd zijn dat je leuke en soms serieuze gesprekken met ze kan voeren en met ze kan lachen om grappen die de kleintjes niet begrijpen. Daarnaast zijn zij oud genoeg om in de weekenden Hamro Niwas even te laten voor wat het is en de deur uit te gaan om iets te ondernemen.
Met de andere vrijwilligers Jelmer van Ast, Emile Schmitz, Amber Westrik en ondergetekende, hebben wij de 7 oudste jongens en de gatekeeper Ramesh Gurung, dan ook uitgenodigd voor een middagje bowlen. Uitgedaagd is misschien een beter woord, want de jongens waren er natuurlijk allemaal van overtuigd dat zij zouden winnen.

Omdat we elk excuus aangrijpen om die schatten van Hamro Niwas te kunnen, zien hadden we beloofd om Narayan, Sundar, Lal, Rakesh, Manoj, Dinanath, Madan en Ramesh thuis op te halen om vervolgens met z'n allen naar de bowlingbaan te gaan. De wekelijkse dansles was iets uitgelopen dus we kregen meteen de primeur van één van hun nieuwe dansen. Dat is trouwens ook zo geweldig om te zien, ze leven zich helemaal uit en zijn zo trots als je ze een compliment geeft over hun danskunsten.

Bowlen met de jongens



Omdat we niet genoeg fietsen hadden gingen Emile, Lal en Manoj met de fiets naar de Bowlingbaan aan Kantipath en zouden Amber, ik en de andere jongens met de bus gaan. Aangezien de bus wel erg lang op zich liet wachten hebben we een taxichauffeur bereid gevonden om ons voor 70 rupees met z'n zevenen mee te nemen en af te zetten bij het restaurant 1905 Kantipath, alwaar ook de bowlingbaan is gevestigd. Zeven mensen in zo'n kleine Suzuki Alto taxi is nog best een uitdaging, maar in Nepal kan dat allemaal!

We hadden 2 banen gehuurd voor één uur en nadat de indeling bekend was kon het bowlen beginnen. De jongens deden allemaal erg hun best en waren super sportief en behulpzaam voor degenen die minder goed konden bowlen. Uiteindelijk hebben we meer dan anderhalf uur op de bowlingbaan gestaan en bewees Sundar dat hij niets teveel had gezegd en echt goed kan bowlen, het laatste potje won hij met volle overtuiging!

De jongens waren zo enthousiast over hun middagje met ons dat ze op de weg terug naar Hamro Niwas alvast lieten doorschemeren, welke leuke dingen ze nog meer zouden willen doen. En bij terugkomst in het huis wilde de rest van de kinderen ook heel graag vertellen wat zij allemaal leuk vinden om te doen, in de hoop dat zij de volgende keer aan de beurt zijn voor een uitstapje.

Op de fiets terug naar ons hotel beseften wij ons, zolang wij hier zijn, ons nooit zullen hoeven te vervelen omdat er 31 geweldige kinderen zijn die ons dolgraag willen vermaken,
en wij hen!

Debbie Cortjens,
Vrijwilligster voor Stichting Veldwerk, Kathmandu-Nepal.



Terug naar de Gebeurtenissen rondom het Kindertehuis Index
Terug naar de startpagina