|
Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands |
![]() |
Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond binnen Bank: ABN-Amro 543703266 |
De vader van Bhim, had zijn echtgenote voor de ogen van zijn twee kinderen met een hakbijl vermoord. Dit gebeurde op het veld waar moeder werkte.
Moeder was dus dood en vader verdween voor lange tijd achter de tralies. Dit moet voor de kinderen ook een ramp zijn geweest, om dat zo voor je ogen te zien gebeuren. En met het huidige maoïstenprobleem in Nepal is het een dagelijkse gebeurtenis dat kinderen vreselijke taferelen voor hun ogen zien gebeuren met familieleden. Maar hoe het ook zij, Bhim en zijn oudere zusje Sangeeta waren op dat bloedige moment eigenlijk wees.
In Dhading Besi was wel een opvanghuis met ruimte over voor meer kinderen maar er was geen geld om hen te onderhouden en óók nog naar school te sturen. Dus kwamen de kinderen naar Hamro Niwas.
Verder houden wij contact met Bhim en de andere kinderen die in de toekomst uit huis gaan. Onlangs zijn wij dan ook bij hem op bezoek geweest in Dhading. Dit om te zien of alles volgens afspraak verloopt; gaat hij wel naar school, krijgt hij goed te eten, zijn de mensen daar wel lief voor hem, etc. En dat bleek, hij is blij om weer bij zijn zusje terug te zijn en de familie zorgt goed voor hem.
Kortom, het is goed zo.
en na 2 dagen kwamen de eerste nieuwe kinderen in uiterst hoge nood al binnen.
En met dank aan Brigit en Foppe.
Ja onze Bhim, (voor de insiders “Bim Laden”) is weer terug naar zijn geboortestreek Dhading, wat tussen Kathmandu en Pokhara ligt. Dhading is eigenlijk een heel groot district wat tot aan Chitwan reikt, maar de hoofdplaats is Dhading Besi en ligt op 4 uur rijden uit Kathmandu aan de Trishuli rivier. Het verhaal van Bhim ging ongeveer zo;
Maar zij het zusje Sangeeta op de dag van vertrek; “ik ga vandaag nog niet mee, want ik zit in mijn tussenexamen en ik wil dat eerst afmaken”.
Wat wel terecht klonk natuurlijk, dus na 10 dagen belde ik op,
“nee zij Sangeeta, ik wil eerst de resultaten van mijn examen afwachten, dan kom ik!”
Oké dan, nog steeds redelijk toch?
Maar na een maand belde ik en Sangeeta riep, “ik maak eerst dit jaar af, véél beter!”
Afijn, een meisje van 9 jaar oud met zo'n sterke wil, zij had gewoon geen zin om naar Kathmandu te komen, het was kennelijk veel te leuk in Dhading met haar eigen vriendinnetjes. Maar dat was een misrekening omdat het broertje en zusje nu wel uit elkaar waren. En er woonde ook nog een oom in Dhading, waar Bhim het goed mee kon vinden.



Ons kinderhuis slipte ondertussen helemaal dicht in het afgelopen jaar en de vraag van kinderen in nood is groot. Dus we hebben besloten tot familiereünie voor Bhim, want dat is toch een eerste streven van ons.
Dat houdt in het algemeen in, dat het betreffende kind naar huis of overgebleven familie gaat als het daar veilig is en wij, waar nodig, de kosten van deze hereniging op ons nemen.
Die kosten van het kind naar huis sturen, legt wel een extra beslag op ons beperkte budget, maar deze eerste keer hadden wij geluk. Niet zo heel lang geleden namelijk zijn Brigit en Foppe getrouwd, en zij hadden hun gasten i.p.v. cadeaus, geld gevraagd voor een goed doel. Welnu, Hamro Niwas had de eer om het goede doel te mogen zijn.
Bhim Laden is nu terug bij zijn zusje en oom, en via de bijdrage van Brigit en Foppe betalen wij zijn eten, zijn schoolgeld, uniform, en wat daar nog meer voor nodig is.
Dus met onze dank aan Brigit en Foppe, die zelf ondertussen de gelukkig ouders zijn geworden van Menne, een pracht van een menneke.



Op de dag van vertrek was iedereen een beetje verdrietig, afscheid is ook niet leuk. Bhim kreeg veel cadeautjes, kleurplaten en een thika, de rode stip met een bloem achter zijn oren, van de andere kinderen. Maar Bhim blijft altijd welkom in ons grote gezin.
En…,
Lees het verhaal van Sandip & Puja en Samjana.

