Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@wlink.com.np Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Ons afscheid bij Hamro Niwas april 2006

Hoe neem je afscheid van 31 geweldige kinderen dankzij wie wij een geweldige tijd in Nepal hebt gehad. Je zou bijna zeggen, dat doe je gewoon niet. Want waarom zou je afscheid nemen van 31 kinderen die je ontzettend blij maken alleen al door gewoon te zijn wie ze zijn. Die altijd enthousiast reageren als je komt en die apetrots zijn om je hun schoolresultaten te laten zien die ze, mede dankzij jouw hulp, hebben behaald. Met wie je kunt lachen, spelen, knuffelen, kletsen en dansen, die je kunt leren fietsen en die het heerlijk vinden als je er bent omdat ze dan dat beetje extra aandacht krijgen dat ze zo verdienen.

Maar aan alles komt een einde, ook aan mijn werk als vrijwilliger bij Hamro Niwas en afscheid nemen van de kinderen hoort daar helaas bij. Dat het afscheid van de kinderen, Auntie, Debokhi en Ramesh groots moest worden aangepakt waren Dorien, Susan, Eva, Marije en ik direct met elkaar eens en als ik terug kijk denk ik dat we er goed in geslaagd zijn om een mooi afscheidsfeest neer te zetten.
Zaterdag 1 april moest de grote dag worden, nee...geen geintje! Net na de examens zodat iedereen zich volledig zou kunnen storten in het feestgedruis zonder zich zorgen te hoeven maken over zaken als wiskunde, Nepali of General Knowledge. Om de kinderen te verrassen hadden we onszelf een echte Nepalese Sarie laten aanmeten en alhoewel we even moesten wennen aan de 5,5 meter stof om ons heen, maakten de enthousiaste reacties van de kinderen alles direct goed.

De door ons ingestudeerde dansjes werkten erg op de lachspieren en we hebben ons er maar bij neergelegd dat wij nu eenmaal nooit zo goed zullen kunnen dansen als de kinderen kunnen. Samen dansen kunnen we echter wel goed en mede dankzij de slipperdans (stoelendans maar dan met slippers, want zoveel stoelen zijn er bij Hamro Niwas niet) werd het een groot (dans)festijn. Van het aluminiumfolie, waarmee we de kamer versierd hadden werden de mooiste creaties gemaakt en de kinderen leefden zich helemaal uit.

Bij een echt (kinder) feest mogen cola, fanta, appelsap, snoep en popcorn natuurlijk niet ontbreken. We hebben een van de popcorn verkopers die altijd op straat staat bereid gevonden om een uurtje popcorn te komen serveren en dat was een groot succes. Zowel voor de popcornverkoper als voor de kinderen. Toen de buikjes weer gevuld waren verzamelden we iedereen voor een oerhollands spelletje, Bingo. De bingokaarten werden uitgedeeld, de spelregels uitgelegd en de kinderen waren direct laaiend enthousiast. Ze wilden allemaal dolgraag winnen en waren dan ook erg fanatiek.

De kok die we hadden ingehuurd via restaurant Helena's was ondertussen druk in de weer met het voorbereiden van een diner voor 45 personen. De grote jongens hielpen hem een handje met snijden en wassen en ook Debokhi (de kookdidi, die we juist een dagje rust hadden willen geven) kon het niet laten toch een bijdrage te leveren aan het diner. Dit diner was voor de kinderen wel even wennen. Normaal eten ze elke dag Dhal Bhat (of op zijn minst iets anders met rijst) en nu stonden er champignonsoep, friet, kip, sla en aardappels op het menu. Het toetje (vanilleijs) maakte de schrik echter weer helemaal goed en vooral het aflikken van de borden was erg populair.

Na het eten was het tijd voor het uitdelen van de cadeautjes. Voor Auntie en Rene had ik een fotoboek gemaakt met allemaal foto's van de kinderen. De kinderen werden allemaal persoonlijk toegesproken door degene bij wie ze in het groepje hadden gezeten (en het is aandoenlijk om te zien hoe verlegen ze dan ineens zijn) en kregen allemaal een leesboek en een aantal foto's van zichzelf. Daarna werden wij bedankt door Auntie en moest ik wel even een traantje wegpinken. De kinderen overlaadden ons met tekeningen, armbandjes etc. En toen we uiteindelijk weg gingen stonden ze ons met z'n allen uit te zwaaien. Echt heerlijk om op zo'n manier weg te gaan.

Deze geweldige dag maakt het afscheid echt niet minder zwaar, maar vormt in elk geval een mooie afsluiting van een geweldige tijd bij Hamro Niwas, het kinderhuis van Stichting Veldwerk in Nepal.

Debbie Cortjens.