Stichting Veldwerk

Secretariaat: Stichting Veldwerk Postbus 163 1850 AD Heiloo The Netherlands

Tel: klik hier veldwerk@gmail.com Gironummer: 8289522 Tav. Stichting Veldwerk, p/a Egmond Binnen Bank: ABN-Amro 543703266

Aardappelveldje en een beetje rugpijn.

Bij ons nieuwe bouwproject lag een groot stuk agrarische grond braak. Dit land hebben we een paar jaar geleden direct extra aangekocht, enerzijds om onze eigen groentes voor het kinderhuis te kweken, zonder die met landbouw gif te bespuiten. Aan de andere kant houden wij een deel van de oogst over, deze wordt verkocht op de locale markt en daarmee creeren wij wat eigen inkomen voor het kinderhuis. Maar ook een belangrijk onderdeel van deze tuin is het vrouwen trainings progamma wat hier in de toekomst gaat plaats vinden.

Het land heeft dus een poosje braak gelegen, gezien de drukte en de nog te bouwen objecten, kwam het ook niet uit om daar zoveel aandacht aan te besteden. Het had geen prioriteit en daarbij hebben we tijdelijk een heel groot speelveld voor onze kinderen. Maar nu 2 jaar later en nadat ons day-care centrum onlangs in gebruik is genomen, werd het tijd om daar eens wat in te veranderen.

Zeker ook omdat onze buren, al hun velden het hele jaar door in productie hebben. Rijst en aardappelen zijn de meest geteelde producten, maar ook mais en wittte kool doen het hier goed, naast vitaminerijke groentes zoals wortelen en spinazie.

De ploeg werd geregeld om het inmiddels ruige terrein voor te bewerken, en daarna kwamen de handwerk arbeiders om de boel om spitten, en het in de jusite vorm brengen om aardappels te kweken. Een beetje natuurlijke compost er tussen tijdens het spitten en toen werd het tijd om de aardappels te gaan poten. Al een paar dagen in aanvang klaagde onze staf dat zij zere handen hadden van dit werk en wat lichamelijke klachten.
Waarop ik schertsend reageerde met “ jullie zijn watjes” één dagje in het veld en dan klagen, ha ha ha..


Afgelopen week tijdens het aardappels poten kon ik het niet laten om mee te doen, dus om 05.00 s'morgens trad ik bij het kinderhuis aan, net voorrdat het licht begon te worden. Men was stomverbaasd dat ik daar zo vroeg voor de deur stond, maar vooral very happy met een extra werkkracht erbij, vele handen maken licht werk tenslotte.

Naast onze eigen staf waren er dus mannen uit de buurt gehuurd om de akker te spitten en een groepje vrouwen uit de buurt kwamen om de piepers op hun plek in de aarde te poten. Het dag loon was besproken, de mannen 190 rupees cash zonder eten en drinken, die hadden haast en moesten naar de volgende spitklus.
Maar de vrouwen wilden niet werken zonder eten danwel drinken, dus hun loon lag daarmee op 150 rupees per dag. Onze meisjes brachten een kop thee in de vroege morgen en om 08.00 uur kwam er een groot bord met Dhal bath op de tuin en een beker met Roxi of Stjang. Deze Roxi is een sterke alcohol drank, gebrouwen uit Rijst. En er moest ook nog een pakje sigaretten komen als toetje!


Nou, daar ga je dan met je regels “geen alcohol in ons kinderhuis en ook roken is verboden”.

Ja zegt Aunty, onze warden in het kinderhuis;
this is Nepali culture, without this they don't come to work, so what to do sir?

En natuurlijk, de kinderen waren binnen met hun huiswerk bezig en hadden hier verder ook geen notie van, maar het idée om in de vroege ochtend tijdens zware arbeid aan de alcohol te beginnen, ik moet er niet aan denken.

Onze staf en ik zelf werkte gewoon mee zonder deze extra benodigdheden; een kopje thee en dan weer verder met een zware emmer piepers in mijn hand, te glibberen over die natte en zware klei grond.

Na een paar uur werken in het aardappelveld moest ik terug naar de stad voor afspraken, en in de namiddag op kantoor schoot het zo ongelooflijk in mijn rug, dat ik nauwelijks meer kon lopen.

Wat een watje, dacht ik lachend van de pijn bij mijzelf!

Maar ons tuinproject is dan toch eindelijk van start gegaan, en dat geeft de burger moed. Nu maar hopen dat we een goede aardappel oogst hebben over een paar maanden, dan is het die rugpijn ook wel weer waard geweest. En ik zal samen met onze staf en de kinderen, onze eerste eigen piepers met smaak gaan verorberen.

Wordt weer vervolgd en met voor de groeten uit Kathmandu,
Hamro Gaun project in Sankhu,
Rene Veldt.